Żurawie wieżowe i szybkomontujące

Numer fabryczny i ewidencyjny należy porównać z tabliczką i dokumentami urządzenia. Trzeba odczytać decyzję zezwalającą na eksploatację, jej ważność i warunki oraz protokół badania, w tym uwagi i zalecenia. Sam nagłówek pozytywnego protokołu nie zastępuje sprawdzenia decyzji.

Następnie należy sprawdzić dostępność właściwej instrukcji i wpisy dotyczące konserwacji oraz zgłoszonych usterek. Dokumenty powinny odpowiadać aktualnemu miejscu montażu, konfiguracji i wyposażeniu, jeśli wpływają one na dopuszczenie urządzenia. Rozbieżność identyfikacji, brak wymaganego dokumentu lub niewyjaśnione zastrzeżenie trzeba wyjaśnić przed pracą.

Kontrola zaczyna się od tabliczek identyfikacyjnych, informacji o dopuszczalnym obciążeniu i oznaczeń sterowania. Należy sprawdzić ich czytelność, umiejscowienie i zgodność z aktualną konfiguracją. Diagram udźwigu osprzętu lub wysięgnika musi dotyczyć zastosowanego wyposażenia; sama największa wartość z tabliczki nie opisuje każdego położenia pracy.

Przy wskazanym piktogramie należy nazwać zakaz, nakaz lub zagrożenie i wyjaśnić jego praktyczny skutek. Przykładowo znak nakazu stosowania ochrony głowy wymaga odpowiedniego hełmu, a oznaczenie zakazu wstępu ogranicza dostęp do wskazanej strefy. Znaczenie symbolu kierunku ruchu należy odnieść do konkretnego mechanizmu i stanowiska sterowania. Nieczytelnego znaku nie można zastąpić zgadywaniem na podstawie innej maszyny.

Opuścić nieobciążony hak w miejsce umożliwiające bezpieczne oględziny i zatrzymać mechanizm. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: hak, zabezpieczenie gardzieli przewidziane w konstrukcji, zawieszenie haka, obudowy i krążki zblocza. Należy szukać takich nieprawidłowości jak pęknięcia, rozwarcie lub skręcenie haka, nadmierne zużycie, uszkodzenie zabezpieczenia i nieprawidłowe prowadzenie liny. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Zabezpieczenie gardzieli nie przenosi ciężaru ładunku; hak i zblocze muszą odpowiadać udźwigowi oraz wyposażeniu urządzenia. Wartości graniczne zużycia i rozwarcia określa dokumentacja danego haka; ocena wzrokowa nie zastępuje wymaganych pomiarów konserwatora. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Ustawić nieobciążony mechanizm do oględzin według instrukcji; zatrzymywać go przed zbliżeniem się do cięgna. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: występująca w urządzeniu lina albo łańcuch, ich zakończenia, zamocowania, prowadzenie na kołach lub bębnie i dostępne odcinki. Należy szukać takich nieprawidłowości jak w linie: zerwane druty, załamania, spłaszczenia lub korozja; w łańcuchu: pęknięte, skręcone albo odkształcone ogniwa oraz nierówne ułożenie. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Kryteria wycofania należy odnieść do właściwego rodzaju cięgna, jego budowy i instrukcji; kryteriów liny nie stosuje się automatycznie do łańcucha. Jeśli oględziny wymagają przemieszczenia cięgna, kolejne fragmenty udostępnia się normalnym sterowaniem, po odsunięciu osób od strefy ruchu. Nie usuwa się osłon ani nie chwyta poruszającej się liny. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm podnoszenia w kierunku górnego położenia, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Dalsze podnoszenie zostaje ograniczone w przewidzianym położeniu, zanim dojdzie do kolizji. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm podnoszenia w kierunku dolnego położenia, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Dalsze opuszczanie zostaje ograniczone w przewidzianym położeniu, bez doprowadzania do niebezpiecznego rozwinięcia lub zluzowania cięgna. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm jazdy wodzaka w kierunku kolejnych końców jego drogi, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Dalsza jazda w badanym kierunku zostaje ograniczona przed niedopuszczalnym dojazdem do końca drogi. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm zmiany wysięgu w kierunku minimalnego dopuszczalnego wysięgu, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Zmniejszanie wysięgu zostaje ograniczone przy dopuszczalnej wartości minimalnej. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm zmiany wysięgu w kierunku maksymalnego dopuszczalnego wysięgu, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Zwiększanie wysięgu zostaje ograniczone przy dopuszczalnej wartości maksymalnej. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Zatrzymać urządzenie w przewidzianym miejscu postoju i rozpoznać mechanizm zaciskania szyny oraz ewentualne blokady jazdy. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Obejrzeć dostępne mocowania i części kleszczy, następnie uruchomić ich zamknięcie oraz zwolnienie dozwoloną metodą. Sprawdzić przewidzianą sygnalizację i zależność z napędem jazdy. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Kleszcze zamykają się i zwalniają prawidłowo, a stan zabezpieczenia i blokada jazdy odpowiadają rozwiązaniu opisanemu w instrukcji. Pozostawić kleszcze w stanie wymaganym dla postoju lub dalszej pracy, potwierdzając go przed jazdą. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Ustawić urządzenie w położeniu do oględzin i obejść je z miejsc dostępnych dla obsługi. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: elementy nośne, połączenia, sworznie i ich zabezpieczenia, spoiny oraz dostępne mocowania. Należy szukać takich nieprawidłowości jak pęknięcia, wygięcia, korozja osłabiająca przekrój, brak zabezpieczeń sworzni lub ślady przemieszczenia połączeń. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Wykryte uszkodzenie konstrukcji wymaga oceny technicznej przed dalszą pracą. Nie sprawdza się dokręcenia wszystkich połączeń na wyczucie; kontrola momentu dokręcenia i naprawa należą do czynności wskazanych w dokumentacji i wykonywanych przez uprawnione osoby. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Prowadzić oględziny z dozwolonego dostępu przy zatrzymanym żurawiu, odnosząc stan do dokumentacji posadowienia. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: podstawa i jej mocowanie, elementy fundamentu lub podwozia, przewidziany balast i dostępne połączenia. Należy szukać takich nieprawidłowości jak pęknięcia, osiadanie, przechylenie, przemieszczenie balastu oraz uszkodzenia mocowań. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Posadowienie musi odpowiadać konkretnej konfiguracji żurawia; przypadkowe dociążenie nie zastępuje wymaganego fundamentu lub balastu. Operator nie wykonuje własnego odbioru konstrukcyjnego fundamentu ani nie zmienia rozmieszczenia balastu. Ślady osiadania wymagają wyjaśnienia przed dalszą pracą. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Należy rozpoznać wariant żurawia: na fundamencie, na podwoziu, na torze albo szybkomontujący z własną podstawą. Sprawdzenie dotyczy rzeczywistej konfiguracji, wymaganych mocowań, balastu i położenia elementów nośnych. Dostępne wskaźniki poziomu i ślady przemieszczeń należy ocenić według instrukcji oraz dokumentacji montażowej.

Trzeba potwierdzić strefę obrotu i możliwe kolizje z budynkami oraz innymi żurawiami, a także dozwolone parametry pracy w obecnym rozstawieniu. Oględziny operatora nie zastępują potwierdzenia prawidłowego montażu, a samo podobieństwo do innego żurawia nie pozwala zmieniać balastu lub kotwień. Nieprawidłowe podparcie lub konfiguracja wymagają wyjaśnienia przed podnoszeniem.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm jazdy żurawia w kierunku kolejnych końców toru, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Dalsza jazda żurawia zostaje ograniczona przed niedopuszczalnym dojazdem do końca toru. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Sprawdzić obudowę, opisy i swobodny powrót elementów sterowania; wybrać właściwe stanowisko i zapewnić wolną strefę ruchu. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Bez ładunku sprawdzić kolejno dostępne kierunki i zatrzymanie po zwolnieniu sterowania tam, gdzie wymaga tego konstrukcja. Następnie wykonać przewidzianą próbę STOP podczas kontrolowanego ruchu. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Ruchy odpowiadają oznaczeniom, a STOP zatrzymuje niebezpieczne działanie objęte jego funkcją; samo odblokowanie STOP nie uruchamia ruchu. Przywrócić sterowanie do położenia neutralnego, odblokować STOP i wznowić gotowość tylko świadomą czynnością przewidzianą w instrukcji. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Najpierw należy zidentyfikować element, np. blokadę osłony, ograniczenie obciążenia lub ochronę przed kolizją, jeżeli występuje w egzemplarzu. W instrukcji trzeba ustalić metodę sprawdzenia i warunki uruchomienia funkcji. Oględziny dotyczą mocowań, przewodów, czujników i oznaczeń dostępnych operatorowi; sama kontrolka zasilania nie potwierdza działania całego zabezpieczenia.

Próbę wykonuje się wyłącznie przewidzianą metodą, z wolną strefą zagrożenia i możliwością bezpiecznego zatrzymania. Oczekiwany wynik to sygnalizacja oraz ograniczenie konkretnych ruchów opisanych dla tego układu, a następnie poprawne przywrócenie gotowości. Nie wolno celowo przeciążać urządzenia, wprowadzać człowieka w strefę ochronną ani omijać czujnika, aby stworzyć własny test. Gdy bezpieczna próba nie należy do obsługi, należy wskazać tę granicę i przekazać kontrolę właściwej osobie.

Przygotować wskazany ładunek w granicach dopuszczalnych dla próby; zapewnić wolną strefę i stabilne miejsce ewentualnego odłożenia. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Unieść ładunek tylko na wysokość próby określoną w instrukcji, zatrzymać podnoszenie właściwym sterowaniem i obserwować utrzymywanie położenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Po zatrzymaniu mechanizm utrzymuje ładunek w dopuszczalnych granicach, bez niekontrolowanego opadania. Opuścić obciążenie w bezpieczne miejsce; przy nieprawidłowym utrzymywaniu położenia przerwać użytkowanie i zgłosić hamulec do kontroli. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Dobrać przygotowany ładunek do charakterystyki żurawia i zapewnić bezpieczny obszar próby; rozpoznać mechanizm zmiany wysięgu. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Wykonać dozwoloną zmianę wysięgu z ładunkiem, zatrzymać ją według instrukcji i obserwować położenie wysięgnika oraz ładunku. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Po zatrzymaniu zmiany wysięgu układ utrzymuje zadane położenie w granicach przewidzianych w instrukcji, bez samoczynnej zmiany wysięgu. Odłożyć ładunek i zakończyć próbę w bezpiecznej konfiguracji; nie regulować hamulca jako czynności egzaminacyjnej. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Odłożyć ładunek i przygotować pozycję po zakończeniu pracy wymaganą dla danego żurawia; sprawdzić swobodną strefę możliwego obrotu. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Ustawić wysięgnik, wodzak i hak według instrukcji, a następnie załączyć przewidziany stan wolnowiatrowy, kontrolując wskaźnik lub mechanizm zwolnienia obrotu. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Żuraw jest ustawiony w pozycji przewidzianej do postoju i ma zapewniony wymagany przez konstrukcję swobodny obrót pod wpływem wiatru. Potwierdzić zabezpieczenia postoju, odłączyć sterowanie zgodnie z instrukcją i nie pozostawiać ładunku zawieszonego. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Sprawdzić, które nastawniki muszą być neutralne przy załączaniu i w jaki sposób instrukcja przewiduje kontrolę tej blokady. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Przeprowadzić dopuszczoną próbę załączenia przy nastawniku poza położeniem zerowym, w warunkach uniemożliwiających zagrożenie ruchem. Następnie ustawić wszystkie wymagane nastawniki neutralnie i załączyć układ ponownie. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Układ nie dopuszcza niezamierzonego rozruchu przy niezerowym nastawniku, a gotowość można przywrócić dopiero po spełnieniu wymaganych warunków załączenia. Pozostawić nastawniki w położeniu neutralnym; nie zastępować blokady zerowej samą próbą STOP. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Po wskazaniu czynności trzeba odszukać jej opis, rozpoznać element urządzenia i ustalić wymagany stan napędu, osprzętu oraz zabezpieczenie miejsca. Przykładem może być codzienna kontrola osłony napędu, jeżeli instrukcja zalicza ją do obowiązków operatora: przy zatrzymanym urządzeniu sprawdza się kompletność, mocowanie i brak uszkodzeń osłony, bez jej demontażu. Inna czynność może wymagać innej sekwencji i nie jest zastępowana tym przykładem.

Wykonanie obejmuje wszystkie kroki podane dla wybranego działania, porównanie wyniku z kryterium i przywrócenie gotowości lub wyłączenie urządzenia z użytkowania. Gdy instrukcja zastrzega czynność dla konserwatora, wymaga narzędzi lub odłączenia energii poza zakresem operatora, obsługujący nie wykonuje jej samodzielnie. Bez wybranego egzemplarza i konkretnego punktu instrukcji nie można potwierdzić wykonania tej otwartej pozycji.

Punktem rozpoczęcia podjęcia jest pole odkładcze A. Należy ustalić masę, środek ciężkości, sposób zaczepienia i dopuszczalny udźwig w aktualnym położeniu. Masa osprzętu i sposób zawieszenia wpływają na dopuszczalne obciążenie. Hak powinien znaleźć się nad punktem podjęcia; zawiesia trzeba ułożyć bez skręcenia, chroniąc je na krawędziach. Ładunek nie może być zakleszczony, przymarznięty ani połączony z podłożem.

Po odsunięciu hakowego i innych osób należy naprężyć zawiesie łagodnym ruchem i sprawdzić jego ułożenie. Ładunek unosi się na niewielką, bezpieczną wysokość właściwą do kontroli równowagi i hamulca. Jeśli przechyla się lub zawiesie się przemieszcza, trzeba go odłożyć i poprawić zaczepienie po odciążeniu. Transport rozpoczyna się dopiero po potwierdzeniu stabilnego podjęcia.

Przed wjazdem w światło bramki należy ocenić gabaryt ładunku z osprzętem, ustawienie przeszkód oraz bezpieczny tor przejścia. W tym zadaniu wysokość transportu nie może przekraczać wysokości bramki; przeniesienie ładunku nad nią omijałoby wymagany manewr. Operator powinien widzieć ładunek i jego odległość od obu stron przejścia albo korzystać z uzgodnionej sygnalizacji.

Do bramki należy zbliżyć ładunek po wygaszeniu nadmiernego kołysania. Płynne rozpoczynanie i kończenie ruchów ogranicza wahadłowanie. Nie wolno prostować toru przez uderzanie ładunkiem o przeszkodę ani dopuszczać ludzi pomiędzy ładunek i bramkę. Po przejściu należy utrzymać kontrolę aż do kolejnego wskazanego pola.

Ładunek należy postawić na pośrednim polu B. Kolejne podjęcie rozpoczyna się dopiero po stabilnym odłożeniu. Należy ocenić nośność, wymiary i porządek na polu oraz przygotować podkłady, jeżeli są potrzebne. Ładunek trzeba ustawić nad wybranym miejscem bez ukośnego naciągania, z ograniczonym kołysaniem i wolną strefą. Ręce i stopy nie mogą znaleźć się pod ładunkiem ani pomiędzy nim a przeszkodą.

Opuszczanie kończy się pełnym oparciem ładunku na stabilnym podłożu. Przed odłączeniem osprzętu należy sprawdzić, czy ładunek nie przewróci się lub nie przetoczy po zluzowaniu zawiesia. Dopiero po zwolnieniu zawiesia i odsunięciu ludzi podnosi się hak lub odprowadza osprzęt, obserwując, czy nic nie pozostało zaczepione.

Najpierw trzeba ponownie podjąć ładunek z pola B: ustawić hak pionowo, sprawdzić zawiesie i gotowość ludzi, łagodnie naprężyć cięgno oraz wykonać uniesienie kontrolne. Dopiero po ocenie równowagi można rozpocząć transport do C. Przed wjazdem w światło bramki należy ocenić gabaryt ładunku z osprzętem, ustawienie przeszkód oraz bezpieczny tor przejścia. W tym zadaniu wysokość transportu nie może przekraczać wysokości bramki; przeniesienie ładunku nad nią omijałoby wymagany manewr. Operator powinien widzieć ładunek i jego odległość od obu stron przejścia albo korzystać z uzgodnionej sygnalizacji.

Do bramki należy zbliżyć ładunek po wygaszeniu nadmiernego kołysania. Płynne rozpoczynanie i kończenie ruchów ogranicza wahadłowanie. Nie wolno prostować toru przez uderzanie ładunkiem o przeszkodę ani dopuszczać ludzi pomiędzy ładunek i bramkę. Po przejściu należy utrzymać kontrolę aż do kolejnego wskazanego pola.

Ładunek należy postawić na końcowym polu C przed przygotowaniem powrotu do A. Należy ocenić nośność, wymiary i porządek na polu oraz przygotować podkłady, jeżeli są potrzebne. Ładunek trzeba ustawić nad wybranym miejscem bez ukośnego naciągania, z ograniczonym kołysaniem i wolną strefą. Ręce i stopy nie mogą znaleźć się pod ładunkiem ani pomiędzy nim a przeszkodą.

Opuszczanie kończy się pełnym oparciem ładunku na stabilnym podłożu. Przed odłączeniem osprzętu należy sprawdzić, czy ładunek nie przewróci się lub nie przetoczy po zluzowaniu zawiesia. Dopiero po zwolnieniu zawiesia i odsunięciu ludzi podnosi się hak lub odprowadza osprzęt, obserwując, czy nic nie pozostało zaczepione.

Przed odłożeniem należy ponownie podjąć ładunek z C, sprawdzić zawieszenie i utrzymanie, a następnie płynnie przetransportować go wyznaczoną drogą nad pole A. Obserwacja i prześwity obowiązują również podczas tego ostatniego przejazdu. Należy ocenić nośność, wymiary i porządek na polu oraz przygotować podkłady, jeżeli są potrzebne. Ładunek trzeba ustawić nad wybranym miejscem bez ukośnego naciągania, z ograniczonym kołysaniem i wolną strefą. Ręce i stopy nie mogą znaleźć się pod ładunkiem ani pomiędzy nim a przeszkodą.

Opuszczanie kończy się pełnym oparciem ładunku na stabilnym podłożu. Przed odłączeniem osprzętu należy sprawdzić, czy ładunek nie przewróci się lub nie przetoczy po zluzowaniu zawiesia. Dopiero po zwolnieniu zawiesia i odsunięciu ludzi podnosi się hak lub odprowadza osprzęt, obserwując, czy nic nie pozostało zaczepione.

Plan obejmuje miejsce startowe, wszystkie położenia pośrednie i miejsce odłożenia. Dla nich sprawdza się właściwą charakterystykę udźwigu oraz ograniczenia konfiguracji. Wysięg określa się tak, jak podaje dokumentacja; nie jest nim po prostu długość wysięgnika.

Ogranicznik stanowi zabezpieczenie, a nie narzędzie do szukania granicy przy każdym transporcie. Jeśli w którymkolwiek położeniu dopuszczalne obciążenie jest za małe, trzeba zmienić plan przed podjęciem. Nie zwiększa się zasięgu przez ukośne odciąganie ładunku.

Wiatr oddziałuje na powierzchnię ładunku i może utrudnić jego kontrolowanie nawet przy niewielkiej masie. Wartość 10 m/s w pytaniu dotyczy porywów i transportu ładunków wielkowymiarowych. Nie przenosi się automatycznie limitu dotyczącego innych prac na taki transport.

Operator obserwuje warunki i wskazania urządzeń, a przerwanie pracy planuje tak, aby bezpiecznie odłożyć ładunek. Po wstrzymaniu zabezpiecza żuraw zgodnie z instrukcją, w tym stosuje właściwy sposób ustawienia wolnowiatrowego lub zakotwienia. Nie czeka na utratę kontroli nad ładunkiem.

W normalnej pracy sygnalista i operator żurawia wieżowego porozumiewają się zrozumiale za pomocą urządzenia komunikacyjnego. Przy jego awarii przepisy dopuszczają sygnały ręczne tylko w określonym zakresie. Obie osoby muszą je rozumieć, a operator musi je widzieć.

Jeżeli nie ma skutecznej komunikacji lub bezpieczne dokończenie jest niemożliwe, ruch wstrzymuje się. Należy zabezpieczyć sytuację i przywrócić właściwą łączność przed kolejnymi czynnościami. Wyjątek nie pozwala zastąpić radia krzykiem z niewidocznego miejsca.

Przed wejściem ocenia się drogę dojścia, stopnie, pomosty i zastosowane zabezpieczenia. Zanieczyszczenia i oblodzenie zwiększają ryzyko poślizgnięcia. Należy znać także ustalony sposób ewakuacji ze stanowiska, odpowiedni do jego położenia i wyposażenia.

Operator korzysta wyłącznie z przewidzianych dróg dostępu i środków ochrony. Uszkodzenie nie jest powodem do improwizowania innej trasy po konstrukcji. Praca na stanowisku rozpoczyna się po zapewnieniu bezpiecznego wejścia i możliwości działania w sytuacji awaryjnej.