Żurawie szynowe

Przed pracą należy potwierdzić dokumenty i konfigurację, obejrzeć tor, podparcie, strefę obrotu, przewód lub inny układ zasilania oraz dostępne części żurawia. Kontrola haka, cięgien, osprzętu i sterowania musi odpowiadać wyposażeniu. Próby krańcówek, STOP, hamulców i innych zabezpieczeń wykonuje się właściwą metodą w wolnej strefie; hamulec podnoszenia sprawdza się z przygotowanym ładunkiem na wysokości przewidzianej do próby.

Podczas pracy należy dobrać udźwig do wysięgu i konfiguracji, podjąć ładunek pionowo, przewieźć go płynnie i stabilnie odłożyć. Ruch po torze wymaga kontroli całej drogi, końców toru, zasilania i osób w strefie. Chwytak, chwytnik magnetyczny lub inne zastosowanie specjalne wymagają osobnej instrukcji osprzętu, w tym warunków utrzymania ładunku i zachowania po zaniku energii.

Po pracy należy odłożyć ładunek, ustawić osprzęt i żuraw w położeniu postojowym, zastosować wymagane zabezpieczenia przeciwwiatrowe i wyłączyć sterowanie. Zauważone usterki należy zgłosić. Wspólny temat egzaminacyjny nie wyznacza jednej identycznej kolejności rozruchu, dopuszczalnej jazdy z ładunkiem ani położenia postojowego każdego żurawia szynowego.

Operator powinien zatrzymać ruchy w sposób odpowiedni do zagrożenia, ostrzec ludzi i nie narażać kolejnych osób. Jeżeli ktoś jest poszkodowany, trzeba wezwać służby ratunkowe i udzielić pomocy w bezpiecznym zakresie. Nie należy wchodzić pod niestabilny ładunek ani do strefy niekontrolowanego ruchu; sposób odłączenia energii musi uwzględniać podwieszony ciężar i konstrukcję urządzenia.

Następnie należy powiadomić osobę odpowiedzialną za eksploatację, wyłączyć urządzenie z użytkowania i zabezpieczyć dostęp. Obowiązek niezwłocznego zgłoszenia każdego niebezpiecznego uszkodzenia lub nieszczęśliwego wypadku właściwej jednostce dozoru spoczywa na eksploatującym. Po zdarzeniu nie wolno samodzielnie wznowić pracy dlatego, że mechanizm ponownie reaguje na sterowanie; wymagane są właściwe czynności techniczne i dozoru.

Hakowy powinien dobrać i założyć właściwe zawiesie oraz potwierdzić gotowość do podjęcia z bezpiecznego miejsca. Sygnalista musi widzieć zakres, którym kieruje, i pozostawać poza strefą przygniecenia. Operator wykonuje uzgodnione polecenia kierującego ruchem; sygnał alarmowego zatrzymania należy respektować niezależnie od tego, kto zauważył zagrożenie.

Przed pracą sprawdza się działanie radia albo uzgadnia znane sygnały ręczne i ich widoczność. Nie wolno rozpoczynać manewru na podstawie domysłu, nieczytelnego gestu lub sprzecznych poleceń kilku osób. Jeżeli cała droga ładunku nie jest widoczna z kabiny, współpraca i rozmieszczenie osób muszą wynikać ze szczegółowych warunków eksploatacji; samo krzyczenie zza przeszkody nie zapewnia kontroli.

Przy wspólnym podnoszeniu przez kilka urządzeń trzeba przygotować podział obciążenia, zgodność ruchów i jedno kierowanie operacją. Transport przez otwór w stropie wymaga oceny prześwitu całego ładunku, ochrony krawędzi i osób oraz widoczności lub sygnalisty. Praca w warunkach kolizyjnych wymaga uzgodnionych stref, pierwszeństwa i zabezpieczeń, które nie pozostawiają uniknięcia zderzenia samemu refleksowi operatorów.

W pobliżu linii elektroenergetycznych trzeba ustalić napięcie i wymagane odległości lub sposób wyłączenia oraz zabezpieczenia linii z jej dysponentem; ryzyko obejmuje wysięgnik, linę i ładunek. Przy głębokim wykopie należy ocenić stateczność gruntu i toru poza strefą możliwego obsunięcia. Nie należy przyjmować jednej odległości bez danych o linii, wykopie i warunkach stanowiska.

Podnoszenie osób urządzeniem przeznaczonym do ładunków wymaga szczegółowych warunków eksploatacji uzgodnionych z właściwą jednostką dozoru oraz spełnienia pozostałych wymagań dotyczących urządzenia i osprzętu. Samo zawieszenie kosza na haku nie spełnia tych warunków. Wymagany plan, wyposażenie, komunikacja i postępowanie awaryjne muszą być gotowe przed ruchem; brak warunków oznacza, że zadania nie wolno rozpoczynać.

Przed ruchem należy sprawdzić dokumenty, uprawnienia, aktualną konfigurację, stan toru, strefę obrotu i sposób zasilania. Ładunek musi mieć znaną masę, właściwy osprzęt i drogę mieszczącą się w charakterystyce żurawia. Nie podnosi się ciężaru połączonego z podłożem ani nie wykorzystuje ukośnego ciągnięcia do jego uwolnienia.

W czasie manewru trzeba kontrolować osoby, ładunek, prześwity, warunki atmosferyczne oraz położenie przewodu zasilającego. Jazda po torze z ładunkiem jest możliwa tylko w konfiguracji i warunkach dopuszczonych dla modelu. Przy przeszkodzie, niesprawności, nadmiernym wietrze lub utracie obserwacji zadanie należy przerwać i przywrócić bezpieczeństwo. Po pracy żuraw i osprzęt zabezpiecza się do postoju zgodnie z instrukcją.