Wózki specjalne

Numer fabryczny i ewidencyjny należy porównać z tabliczką i dokumentami urządzenia. Trzeba odczytać decyzję zezwalającą na eksploatację, jej ważność i warunki oraz protokół badania, w tym uwagi i zalecenia. Sam nagłówek pozytywnego protokołu nie zastępuje sprawdzenia decyzji.

Następnie należy sprawdzić dostępność właściwej instrukcji i wpisy dotyczące konserwacji oraz zgłoszonych usterek. Dokumenty powinny odpowiadać aktualnemu miejscu montażu, konfiguracji i wyposażeniu, jeśli wpływają one na dopuszczenie urządzenia. Rozbieżność identyfikacji, brak wymaganego dokumentu lub niewyjaśnione zastrzeżenie trzeba wyjaśnić przed pracą.

Kontrola zaczyna się od tabliczek identyfikacyjnych, informacji o dopuszczalnym obciążeniu i oznaczeń sterowania. Należy sprawdzić ich czytelność, umiejscowienie i zgodność z aktualną konfiguracją. Diagram udźwigu osprzętu lub wysięgnika musi dotyczyć zastosowanego wyposażenia; sama największa wartość z tabliczki nie opisuje każdego położenia pracy.

Przy wskazanym piktogramie należy nazwać zakaz, nakaz lub zagrożenie i wyjaśnić jego praktyczny skutek. Przykładowo znak nakazu stosowania ochrony głowy wymaga odpowiedniego hełmu, a oznaczenie zakazu wstępu ogranicza dostęp do wskazanej strefy. Znaczenie symbolu kierunku ruchu należy odnieść do konkretnego mechanizmu i stanowiska sterowania. Nieczytelnego znaku nie można zastąpić zgadywaniem na podstawie innej maszyny.

Rozpoznać wyposażenie wymagane dla egzemplarza i miejsca pracy: sygnał dźwiękowy, światła, wskaźniki oraz ewentualną sygnalizację cofania. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Obejrzeć lampy i przewody, następnie uruchomić kolejno dostępne sygnały oraz oświetlenie normalnym sterowaniem i sprawdzić ich działanie z bezpiecznej pozycji. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Wymagane sygnały są rozpoznawalne i działają we właściwych sytuacjach, a oświetlenie zapewnia przewidzianą widoczność i identyfikację ruchu. Przywrócić normalny stan włączników i zgłosić niesprawne wyposażenie przed pracą w warunkach, które go wymagają. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Sprawdzić stan dostępnych elementów sterowania hamulcem; wyznaczyć prosty, równy i wolny od osób odcinek próby. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Przy małej prędkości dopuszczonej do próby uruchomić hamulec zasadniczy i obserwować zatrzymanie, tor jazdy oraz zachowanie pedału lub innego elementu sterującego. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Wózek skutecznie zatrzymuje się w przewidzianych warunkach próby, bez niekontrolowanego ściągania lub innych objawów niesprawności. Zatrzymać i zabezpieczyć wózek; nie kontynuować użytkowania przy nieskutecznym hamowaniu. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać funkcję badanego hamulca i przewidziane warunki jego sprawdzenia; zapewnić wolną strefę oraz możliwość bezpiecznego przerwania próby. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Zatrzymać wózek, załączyć hamulec i sprawdzić utrzymywanie pojazdu metodą podaną dla operatora. Jeżeli instrukcja rozdziela hamulec pomocniczy i postojowy, wykonać właściwą próbę wskazanego układu. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Wózek pozostaje unieruchomiony w warunkach przewidzianych do próby, a sterowanie i sygnalizacja odpowiadają rzeczywistemu stanowi hamulca. Pozostawić wózek bezpiecznie zaparkowany; zwolnić hamulec przed dalszą jazdą dopiero po zajęciu stanowiska i przygotowaniu ruchu. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Zatrzymać urządzenie na odpowiednim podłożu, zabezpieczyć przed przetoczeniem i obejrzeć koła bez wchodzenia pod maszynę. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: koła, opony lub ogumienie pełne, mocowania, osie oraz dostępne elementy układu jezdnego. Należy szukać takich nieprawidłowości jak pęknięcia, rozwarstwienie i ubytki ogumienia, obce ciała, nierówne zużycie oraz brakujące lub luźne mocowania. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Rodzaj ogumienia i dopuszczalny stan należy odnieść do instrukcji maszyny oraz producenta opony. W oponach pneumatycznych sprawdza się ciśnienie w warunkach pomiaru określonych w instrukcji; opon pełnych się nie pompuje. Brak widocznego uszkodzenia opony nie potwierdza poprawnego ciśnienia. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Wyłączyć urządzenie zgodnie z instrukcją; usunąć źródła zapłonu i nie odkładać metalu na baterii. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: obudowa baterii, mocowanie, przewody, złącza, osłony biegunów oraz wskaźnik stanu naładowania. Należy szukać takich nieprawidłowości jak pęknięcia, wyciek, uszkodzenie przewodów, luźne połączenia, ślady przegrzania i brak mocowania. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Rodzaj baterii decyduje o dopuszczalnej obsłudze; do baterii szczelnej lub litowej nie przenosi się procedury uzupełniania elektrolitu z baterii otwartej. Kontrolę poziomu elektrolitu wykonuje się tylko w konstrukcji, która tego wymaga, z właściwymi środkami ochrony i według instrukcji baterii. Stan naładowania należy ocenić na wskaźniku, a nie przez zwieranie zacisków. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Ustawić osprzęt i napęd w położeniu kontroli poziomu określonym w instrukcji; oglądać z bezpiecznej odległości. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: zbiornik i wskaźnik poziomu, dostępne przewody i złącza, siłowniki, tłoczyska oraz osłony. Należy szukać takich nieprawidłowości jak wycieki, przetarcia, pęcherze przewodów, deformacje tłoczysk i luźne mocowania. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Poziom oleju ocenia się we właściwym położeniu siłowników; przecieku pod ciśnieniem nie szuka się dłonią. Próbę ruchową przewidzianą dla operatora wykonuje się dopiero po pomyślnych oględzinach. Należy obserwować płynność ruchów i utrzymywanie położenia; nie wolno odkręcać złączy ani usuwać nieszczelności pod ciśnieniem. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Zatrzymać kabinę w położeniu bezpiecznego wejścia i ocenić ją z progu oraz z wnętrza. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: podłoga, ściany i osłony, oświetlenie, wejście, wymagane wyposażenie i dostęp do sterowania lub alarmu. Należy szukać takich nieprawidłowości jak ubytki, ostre krawędzie, śliskie powierzchnie, luźne przedmioty, uszkodzone oświetlenie i niedostępne wyposażenie. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Kabina musi umożliwiać bezpieczne zajęcie miejsca, obsługę i opuszczenie jej po zatrzymaniu. Stanowisko wózka wymaga również kontroli fotela, mocowania pasa lub innego systemu utrzymującego operatora i widoczności. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Sprowadzić platformę do bezpiecznego położenia dostępu i uniemożliwić przypadkowy ruch. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: podłoga, krawędzie, balustrady i burty, wejście lub bramka, mocowania oraz oznaczenia obciążenia. Należy szukać takich nieprawidłowości jak ubytki podłogi, śliskie zanieczyszczenia, luzy, deformacje, brak elementów ochrony i niesprawne zamknięcie wejścia. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Wyposażenie musi być kompletne dla przeznaczenia danej platformy. Podstawy przeznaczonej tylko do ładunków nie traktuje się jako stanowiska przewozu ludzi. Materiały nie mogą zasłaniać sterowania ani blokować zamknięcia wejścia. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Ustawić nieobciążony mechanizm do oględzin według instrukcji; zatrzymywać go przed zbliżeniem się do cięgna. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: występująca w urządzeniu lina albo łańcuch, ich zakończenia, zamocowania, prowadzenie na kołach lub bębnie i dostępne odcinki. Należy szukać takich nieprawidłowości jak w linie: zerwane druty, załamania, spłaszczenia lub korozja; w łańcuchu: pęknięte, skręcone albo odkształcone ogniwa oraz nierówne ułożenie. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Kryteria wycofania należy odnieść do właściwego rodzaju cięgna, jego budowy i instrukcji; kryteriów liny nie stosuje się automatycznie do łańcucha. Jeśli oględziny wymagają przemieszczenia cięgna, kolejne fragmenty udostępnia się normalnym sterowaniem, po odsunięciu osób od strefy ruchu. Nie usuwa się osłon ani nie chwyta poruszającej się liny. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Zatrzymać wózek w przewidzianym, wentylowanym miejscu; wyeliminować źródła zapłonu i rozpoznać sposób bezpiecznego odcięcia gazu. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: butla i jej mocowanie, prawidłowe położenie, przewody, złącza oraz dostępne elementy instalacji. Należy szukać takich nieprawidłowości jak uszkodzenia, przetarcia, nieprawidłowe zamocowanie, brak zabezpieczeń i oznaki nieszczelności. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Instalacja musi być szczelna i kompletna; szczelności nigdy nie sprawdza się płomieniem. Sprawdzanie połączeń wykonuje się metodą dopuszczoną w instrukcji. Przy podejrzeniu wycieku należy przerwać użytkowanie i postępować według instrukcji awaryjnej, odcinając dopływ tylko wtedy, gdy jest to bezpieczne. Wymiana butli wymaga przygotowania przewidzianego dla tej czynności. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Zająć prawidłowo stanowisko, zastosować pas lub inne zabezpieczenie operatora i sprawdzić opisy elementów jazdy, skrętu oraz podnoszenia. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Bez ładunku sprawdzić dozwolone ruchy jazdy i kierowania na wolnym odcinku, a następnie ruchy mechanizmu podnoszenia, pochyłu, wysuwu i osprzętu występujące w egzemplarzu. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Wózek i osprzęt reagują zgodnie z wybranym kierunkiem oraz oznaczeniami, zatrzymują się właściwą metodą i nie wykonują niezamówionych ruchów. Opuścić osprzęt, ustawić sterowanie neutralnie i zabezpieczyć wózek po próbie. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Opuścić i odciążyć osprzęt do bezpiecznych oględzin, zabezpieczając wózek przed ruszeniem. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: widły lub zamontowany osprzęt, ich mocowanie, blokady przesuwu i odłączenia, oznaczenia oraz dostępne elementy robocze. Należy szukać takich nieprawidłowości jak pęknięcia, odkształcenia, nadmierne zużycie, nierówność wideł, brak rygli i uszkodzone przewody osprzętu. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Osprzęt musi być zamontowany i zabezpieczony zgodnie z przeznaczeniem oraz uwzględniony w dopuszczalnej charakterystyce wózka. Po oględzinach sprawdza się dozwolone funkcje osprzętu bez ładunku. Dopuszczalne zużycie wideł i inne kryteria wymagają dokumentacji; nie prostuje się ramion ani nie spawa pęknięć w ramach obsługi. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Rozpoznać elementy awaryjnego opuszczania, wymagane źródło energii i stanowisko osoby pomagającej; upewnić się, że cała droga w dół jest wolna. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Ustawić osprzęt lub podnoszone stanowisko operatora w położeniu przewidzianym do próby i wykonać instrukcyjną sekwencję przełączenia na układ awaryjny. Uruchomić kontrolowane opuszczanie i obserwować ruch oraz możliwość jego zatrzymania. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Osprzęt lub podnoszone stanowisko operatora można kontrolowanie sprowadzić do bezpiecznego położenia i zatrzymać metodą przewidzianą dla układu awaryjnego. Zakończyć opuszczanie, przywrócić zawory lub sterowanie do normalnego stanu według instrukcji i zgłosić nieprawidłowości. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Najpierw należy ustalić, które zbiorniki i punkty pomiarowe należą do oleju silnikowego, cieczy chłodzącej i innych wymaganych płynów. Maszyna powinna być bezpiecznie zatrzymana na odpowiednim podłożu, z silnikiem w stanie i temperaturze podanych w instrukcji. Odczyt bagnetu, wziernika lub wskaźnika odbywa się zgodnie z ich przeznaczeniem; nie wszystkie poziomy mierzy się przy pracującym napędzie.

W układzie chłodzenia nie wolno otwierać gorącego korka pod ciśnieniem. Poziom powinien mieścić się w dopuszczalnym zakresie; dolanie płynu nie usuwa przyczyny powtarzającego się ubytku. Jeżeli instrukcja pozwala operatorowi uzupełnić płyn, trzeba użyć właściwego produktu, zachować czystość i zamknąć korek. Nieznany płyn lub nieczytelny wskaźnik wymaga wyjaśnienia.

Zidentyfikować wskazany element, jego przeznaczenie, mocowanie i sterowanie oraz metodę kontroli podaną w instrukcji. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Sprawdzić stan elementu i wykonać przewidzianą próbę jego funkcji, np. ruchu przesuwu bocznego osprzętu bez ładunku, jeżeli to wyposażenie zostało wskazane i występuje w wózku. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Wybrany element wykonuje funkcję zgodnie z przeznaczeniem i oznaczeniami, zatrzymuje się prawidłowo oraz pozostaje prawidłowo zamocowany. Przywrócić wyposażenie do bezpiecznego położenia i zgłosić stwierdzone odchylenia. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Po wskazaniu czynności trzeba odszukać jej opis, rozpoznać element urządzenia i ustalić wymagany stan napędu, osprzętu oraz zabezpieczenie miejsca. Przykładem może być codzienna kontrola osłony napędu, jeżeli instrukcja zalicza ją do obowiązków operatora: przy zatrzymanym urządzeniu sprawdza się kompletność, mocowanie i brak uszkodzeń osłony, bez jej demontażu. Inna czynność może wymagać innej sekwencji i nie jest zastępowana tym przykładem.

Wykonanie obejmuje wszystkie kroki podane dla wybranego działania, porównanie wyniku z kryterium i przywrócenie gotowości lub wyłączenie urządzenia z użytkowania. Gdy instrukcja zastrzega czynność dla konserwatora, wymaga narzędzi lub odłączenia energii poza zakresem operatora, obsługujący nie wykonuje jej samodzielnie. Bez wybranego egzemplarza i konkretnego punktu instrukcji nie można potwierdzić wykonania tej otwartej pozycji.

Należy sprawdzić obuwie, odzież i wymagane środki ochrony oraz bezpieczną drogę wejścia. Do kabiny lub na podest wchodzi się przez przewidziane wejście, z użyciem uchwytów i stopni; elementów sterowania nie wykorzystuje się jako uchwytu. Stanowisko trzeba dopasować tak, aby sterowanie było dostępne, a otoczenie widoczne.

Pasy, bariera ochronna lub drzwi kabinowe należy zastosować stosownie do wyposażenia. Pas powinien być prawidłowo zapięty, a bramka lub drzwi zamknięte. Trzeba sprawdzić położenie neutralne sterowania i brak osób w strefie ruchu. Samo siedzenie w kabinie nie zastępuje użycia zamontowanego zabezpieczenia operatora.

Z pola START należy płynnie pokonać łuk do prostopadle położonego pola odkładczego. Trzeba obserwować zachodzenie tylnej części wózka, ładunek i przeszkody oraz używać sygnałów, kiedy wymaga tego sytuacja. Przed wsunięciem wideł należy ustalić masę, środek ciężkości, stan nośnika i dopuszczalną charakterystykę urządzenia z osprzętem.

Wózek trzeba zatrzymać i przygotować do podjęcia zgodnie z instrukcją, w tym użyć hamulca pomocniczego i podpór we właściwych fazach manewru. Rozstaw oraz wysokość wideł, położenie masztu lub wysięgnika i wsunięcie pod ładunek powinny zapewnić stabilne podparcie. Po uniesieniu kontrolnym należy ocenić równowagę, wycofać się bez kontaktu z przeszkodami i przyjąć pozycję transportową. Nie łączy się jazdy, podnoszenia i innych ruchów, jeżeli instrukcja nie przewiduje takiego kojarzenia.

Przed ruszeniem należy sprawdzić stabilność ładunku, położenie wideł, masztu lub wysięgnika i dopuszczalną widoczność. Wysokości transportowej nie należy wyznaczać na podstawie przypadkowej liczby z innego modelu; istotne są instrukcja i prześwit na trasie. Operator pozostaje wewnątrz obrysu stanowiska.

Oba przejazdy muszą obejmować płynne manewrowanie pomiędzy przeszkodami, bez szarpnięć, kontaktu osprzętu lub ładunku z pachołkami i bez opuszczania trasy. Przy skrętach trzeba uwzględnić cały obrys, w tym zachodzenie tyłu. Należy obserwować kierunek ruchu i używać wymaganych sygnałów; jeżeli ładunek ogranicza widoczność, trzeba zastosować sposób jazdy przewidziany instrukcją i organizacją pracy, zamiast wychylać się z kabiny.

Trzeba ponownie ocenić pole odkładcze, wolną przestrzeń oraz położenie wózka względem miejsca odłożenia. Ustawienia masztu, wysokości i rozstawu wideł wykonuje się w dozwolonej kolejności. Hamulca pomocniczego używa się zgodnie z instrukcją w fazie podnoszenia i odkładania; do dalszej jazdy należy przywrócić prawidłowy stan sterowania.

Ładunek opuszcza się do stabilnego oparcia na polu. Dopiero po odciążeniu wideł można je wycofać, obserwując ich końce i stan nośnika. Nie wolno zsuwać ładunku przez szarpnięcie ani łączyć ruchów, których instrukcja nie dopuszcza. Po wycofaniu widły ustawia się do bezpiecznego przejazdu.

Przed cofnięciem należy sprawdzić drogę i przestrzeń zakreślaną przez tył oraz boki wózka. Jazdę prowadzi się płynnie, obserwując kierunek ruchu i pozostając wewnątrz obrysu stanowiska. Osprzęt i części wózka nie mogą zetknąć się z elementami infrastruktury; pozycja wideł musi zapewniać wymagany prześwit.

Na polu START trzeba zatrzymać pojazd, opuścić osprzęt do pozycji postojowej, ustawić sterowanie neutralnie i uruchomić hamulec postojowy zgodnie z konstrukcją. Następnie należy wyłączyć napęd i zabezpieczyć przed nieuprawnionym uruchomieniem. Operator odpina pas lub otwiera barierę dopiero przy bezpiecznym postoju i wychodzi z użyciem stopni oraz uchwytów, bez zeskakiwania.

Należy sprawdzić obuwie, odzież i wymagane środki ochrony oraz bezpieczną drogę wejścia. Do kabiny lub na podest wchodzi się przez przewidziane wejście, z użyciem uchwytów i stopni; elementów sterowania nie wykorzystuje się jako uchwytu. Stanowisko trzeba dopasować tak, aby sterowanie było dostępne, a otoczenie widoczne.

Pasy, bariera ochronna lub drzwi kabinowe należy zastosować stosownie do wyposażenia. Pas powinien być prawidłowo zapięty, a bramka lub drzwi zamknięte. Trzeba sprawdzić położenie neutralne sterowania i brak osób w strefie ruchu. Samo siedzenie w kabinie nie zastępuje użycia zamontowanego zabezpieczenia operatora. Przed podniesieniem stanowiska trzeba również sprawdzić wymagane wyposażenie ewakuacyjne, jego dostępność, kompletność i dopuszczenie do użycia oraz znać sposób wezwania pomocy. Próba ewakuacji nie oznacza samodzielnego zjazdu podczas codziennej kontroli.

Należy płynnie dojechać do wskazanego pola, przewidując zagrożenia przy zmianie kierunków i toru ruchu. Trzeba obserwować zachodzenie tylnej części wózka, ładunek i przeszkody oraz używać sygnałów, kiedy wymaga tego sytuacja. Przed wsunięciem wideł należy ustalić masę, środek ciężkości, stan nośnika i dopuszczalną charakterystykę urządzenia z osprzętem.

Wózek trzeba zatrzymać i przygotować do podjęcia zgodnie z instrukcją, w tym użyć hamulca pomocniczego i podpór we właściwych fazach manewru. Rozstaw oraz wysokość wideł, położenie masztu lub wysięgnika i wsunięcie pod ładunek powinny zapewnić stabilne podparcie. Po uniesieniu kontrolnym należy ocenić równowagę, wycofać się bez kontaktu z przeszkodami i przyjąć pozycję transportową. Nie łączy się jazdy, podnoszenia i innych ruchów, jeżeli instrukcja nie przewiduje takiego kojarzenia. Operator przez cały manewr pozostaje wewnątrz obrysu podnoszonego stanowiska. Nie wychyla kończyn w regał ani pomiędzy osprzęt a konstrukcję; właściwe ruchy karetki i stanowiska wykonuje wyłącznie normalnym sterowaniem.

Przed ruszeniem należy sprawdzić stabilność ładunku, położenie wideł, masztu lub wysięgnika i dopuszczalną widoczność. Wysokości transportowej nie należy wyznaczać na podstawie przypadkowej liczby z innego modelu; istotne są instrukcja i prześwit na trasie. Operator pozostaje wewnątrz obrysu stanowiska.

Transport musi obejmować płynne manewrowanie po wyznaczonej trasie, bez szarpnięć, kontaktu osprzętu lub ładunku z pachołkami i bez opuszczania trasy. Przy skrętach trzeba uwzględnić cały obrys, w tym zachodzenie tyłu. Należy obserwować kierunek ruchu i używać wymaganych sygnałów; jeżeli ładunek ogranicza widoczność, trzeba zastosować sposób jazdy przewidziany instrukcją i organizacją pracy, zamiast wychylać się z kabiny. Pozycja podnoszonego stanowiska podczas jazdy jest elementem procedury danego modelu. Nie wolno przyjmować, że podniesienie kabiny zawsze pozwala jechać ani dowolnie łączyć jazdy z podnoszeniem.

Należy wykorzystać dostępne i potrzebne mechanizmy ustawienia ładunku, np. przesuw boczny, pozycjoner wideł, obrót masztu lub przechył karetki. Każdy ruch wykonuje się w dopuszczalnej kolejności. Trzeba ponownie ocenić pole odkładcze, wolną przestrzeń oraz położenie wózka względem miejsca odłożenia. Ustawienia masztu, wysokości i rozstawu wideł wykonuje się w dozwolonej kolejności. Hamulca pomocniczego używa się zgodnie z instrukcją w fazie podnoszenia i odkładania; do dalszej jazdy należy przywrócić prawidłowy stan sterowania.

Ładunek opuszcza się do stabilnego oparcia na polu. Dopiero po odciążeniu wideł można je wycofać, obserwując ich końce i stan nośnika. Nie wolno zsuwać ładunku przez szarpnięcie ani łączyć ruchów, których instrukcja nie dopuszcza. Po wycofaniu widły ustawia się do bezpiecznego przejazdu.

Przed jazdą powrotną należy ustawić podnoszone stanowisko i osprzęt w pozycji transportowej wymaganej przez producenta. Przed cofnięciem należy sprawdzić drogę i przestrzeń zakreślaną przez tył oraz boki wózka. Jazdę prowadzi się płynnie, obserwując kierunek ruchu i pozostając wewnątrz obrysu stanowiska. Osprzęt i części wózka nie mogą zetknąć się z elementami infrastruktury; pozycja wideł musi zapewniać wymagany prześwit.

Na polu START trzeba zatrzymać pojazd, ustawić osprzęt i podnoszone stanowisko w pozycji postojowej oraz bezpiecznego wyjścia według instrukcji, jeszcze przed wyłączeniem napędu, ustawić sterowanie neutralnie i uruchomić hamulec postojowy zgodnie z konstrukcją. Następnie należy wyłączyć napęd i zabezpieczyć przed nieuprawnionym uruchomieniem. Operator odpina pas lub otwiera barierę dopiero przy bezpiecznym postoju i wychodzi z użyciem stopni oraz uchwytów, bez zeskakiwania. Nie wychodzi się z kabiny na regał ani na przypadkowe podwyższenie.

Oględziny dostępnych części obejmują widoczne pęknięcia, deformacje, połączenia i nietypowe ślady kontaktu. Nie trzeba samodzielnie rozbierać wysięgnika, aby zgłosić niepokojący objaw.

Dalsza eksploatacja wymaga właściwego sprawdzenia i ewentualnej naprawy. Ograniczenie wysuwu ustalone przez operatora nie jest techniczną oceną uszkodzenia.

Układ ostrzegawczy jest jednym z elementów bezpieczeństwa, a jego funkcje i ograniczenia określa instrukcja. Nie należy używać go jako wagi do ustalania nieznanej masy.

Zadanie trzeba sprawdzić dla planowanego położenia, osprzętu i podparcia. Celowe szukanie granicy alarmu może doprowadzić do niebezpiecznej sytuacji zanim operator prawidłowo ją oceni.