Dźwigi budowlane

Numer fabryczny i ewidencyjny należy porównać z tabliczką i dokumentami urządzenia. Trzeba odczytać decyzję zezwalającą na eksploatację, jej ważność i warunki oraz protokół badania, w tym uwagi i zalecenia. Sam nagłówek pozytywnego protokołu nie zastępuje sprawdzenia decyzji.

Następnie należy sprawdzić dostępność właściwej instrukcji i wpisy dotyczące konserwacji oraz zgłoszonych usterek. Dokumenty powinny odpowiadać aktualnemu miejscu montażu, konfiguracji i wyposażeniu, jeśli wpływają one na dopuszczenie urządzenia. Rozbieżność identyfikacji, brak wymaganego dokumentu lub niewyjaśnione zastrzeżenie trzeba wyjaśnić przed pracą.

Kontrola zaczyna się od tabliczek identyfikacyjnych, informacji o dopuszczalnym obciążeniu i oznaczeń sterowania. Należy sprawdzić ich czytelność, umiejscowienie i zgodność z aktualną konfiguracją. Diagram udźwigu osprzętu lub wysięgnika musi dotyczyć zastosowanego wyposażenia; sama największa wartość z tabliczki nie opisuje każdego położenia pracy.

Przy wskazanym piktogramie należy nazwać zakaz, nakaz lub zagrożenie i wyjaśnić jego praktyczny skutek. Przykładowo znak nakazu stosowania ochrony głowy wymaga odpowiedniego hełmu, a oznaczenie zakazu wstępu ogranicza dostęp do wskazanej strefy. Znaczenie symbolu kierunku ruchu należy odnieść do konkretnego mechanizmu i stanowiska sterowania. Nieczytelnego znaku nie można zastąpić zgadywaniem na podstawie innej maszyny.

Zatrzymać kabinę w położeniu bezpiecznego wejścia i ocenić ją z progu oraz z wnętrza. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: podłoga, ściany i osłony, oświetlenie, wejście, wymagane wyposażenie i dostęp do sterowania lub alarmu. Należy szukać takich nieprawidłowości jak ubytki, ostre krawędzie, śliskie powierzchnie, luźne przedmioty, uszkodzone oświetlenie i niedostępne wyposażenie. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Kabina musi umożliwiać bezpieczne zajęcie miejsca, obsługę i opuszczenie jej po zatrzymaniu. Należy również potwierdzić dostęp do alarmu lub łączności, wymagane wyposażenie i bezpieczne działanie wejścia. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Ustawić urządzenie w położeniu do oględzin i obejść je z miejsc dostępnych dla obsługi. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: elementy nośne, połączenia, sworznie i ich zabezpieczenia, spoiny oraz dostępne mocowania. Należy szukać takich nieprawidłowości jak pęknięcia, wygięcia, korozja osłabiająca przekrój, brak zabezpieczeń sworzni lub ślady przemieszczenia połączeń. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Wykryte uszkodzenie konstrukcji wymaga oceny technicznej przed dalszą pracą. Nie sprawdza się dokręcenia wszystkich połączeń na wyczucie; kontrola momentu dokręcenia i naprawa należą do czynności wskazanych w dokumentacji i wykonywanych przez uprawnione osoby. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Zatrzymać urządzenie; oględziny prowadzić bez otwierania szaf pod napięciem i bez dotykania uszkodzonych przewodów. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: przewody, wtyczki, obudowy, przepusty oraz dostępne połączenia ochronne. Należy szukać takich nieprawidłowości jak przetarcia izolacji, odsłonięte żyły, luźne złącza, pęknięte osłony i widoczne przerwy połączeń ochronnych. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Oględziny mogą ujawnić uszkodzenie ochrony, ale nie potwierdzają pomiarowo jej skuteczności. Przewodu ochronnego nie wolno zastępować prowizorycznym połączeniem. Pomiary elektryczne i naprawy wymagają właściwych kwalifikacji. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Zatrzymać dźwig w położeniu kontroli przewidzianym w instrukcji; oględziny prowadzić spoza drogi kabiny i przeciwwagi. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: dostępne odcinki lin przeciwwagi, zakończenia i mocowania, krążki i prowadzenie lin. Należy szukać takich nieprawidłowości jak zerwane druty, zagięcia, korozja, uszkodzone rowki krążków i nieprawidłowe ułożenie liny. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Lina powinna być prawidłowo prowadzona i zamocowana; uszkodzenie krążka może powodować dalsze niszczenie cięgna. Nie wchodzi się pod przeciwwagę ani nie dotyka liny podczas ruchu. Odmienne konstrukcje dźwigu mogą nie mieć przeciwwagi. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Zatrzymać dźwig; oceniać dostępne części bez wkładania dłoni do zazębienia i bez zdejmowania osłon. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: dostępne odcinki listwy zębatej, koła napędowe, mocowania i osłony, a także przeciwwaga i jej prowadzenie, jeżeli występuje. Należy szukać takich nieprawidłowości jak wyłamane lub zużyte zęby, uszkodzenia mocowań, przesunięcie segmentów listwy i nieprawidłowości prowadzenia przeciwwagi. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Listwa i koła muszą tworzyć prawidłowo utrzymany układ napędowy, a przeciwwaga poruszać się po wyznaczonej drodze. Luzów zazębienia ani ustawienia napędu nie reguluje się w ramach oględzin operatora. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Sprawdzić opisy, obudowy, położenie neutralne i wybór właściwego stanowiska sterowania. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. W wolnej strefie, bez ładunku, uruchomić kolejno mechanizmy w dozwolonych kierunkach, następnie zatrzymać je właściwym elementem sterowania. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Każdy sprawdzony mechanizm reaguje zgodnie z oznaczeniem, zatrzymuje się zgodnie ze sposobem sterowania i nie wykonuje niezamówionego ruchu. Zakończyć próbę w bezpiecznym położeniu, ustawić sterowanie neutralnie i zgłosić rozbieżności. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Zidentyfikować urządzenie chwytne w instrukcji i obejrzeć dostępne części przy zatrzymanym dźwigu. Oględziny dotyczą dostępnych dla obsługującego części: oznaczenie i dostępne części urządzenia chwytnego, jego zamocowanie, elementy wyzwalania oraz widoczne zabezpieczenia. Należy szukać takich nieprawidłowości jak uszkodzenia obudowy i mocowań, brak zabezpieczeń, ślady zadziałania lub niezgodność oznakowania. Nie wolno przesuwać dłoni po pracującym mechanizmie ani zdejmować osłon, aby uzyskać dostęp do miejsca przeznaczonego do kontroli przez konserwatora.

Urządzenie chwytne zabezpiecza kabinę lub podstawę przed niebezpiecznym opadaniem; nie jest chwytakiem do mocowania ładunku. Identyfikacja i ocena obsługowa nie oznaczają wykonywania próby swobodnego spadku, odłączania hamulca ani regulacji mechanizmu. Próby specjalistyczne wykonuje się w trybie i przez osoby wskazane w dokumentacji. Ocena powinna zakończyć się wskazaniem konkretnych miejsc sprawdzonych i zauważonych objawów. Przy nieprawidłowości wpływającej na bezpieczeństwo urządzenie należy wyłączyć z użytkowania i przekazać informację osobie odpowiedzialnej za eksploatację; oględziny nie upoważniają do prostowania, regulacji lub naprawy elementu.

Przygotować obciążenie kabiny lub podstawy wymagane w próbie w granicach dopuszczalnych dla próby; zapewnić wolną strefę i stabilne miejsce ewentualnego odłożenia. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Unieść kabinę lub podstawę ładunkową tylko na wysokość próby określoną w instrukcji, zatrzymać podnoszenie właściwym sterowaniem i obserwować utrzymywanie położenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Po zatrzymaniu mechanizm utrzymuje kabinę lub podstawę ładunkową w dopuszczalnych granicach, bez niekontrolowanego opadania. Opuścić obciążenie w bezpieczne miejsce; przy nieprawidłowym utrzymywaniu położenia przerwać użytkowanie i zgłosić hamulec do kontroli. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm podnoszenia w kierunku dolnego położenia, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Dalsze opuszczanie zostaje ograniczone w przewidzianym położeniu, bez doprowadzania do niebezpiecznego rozwinięcia lub zluzowania cięgna. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać element wyzwalający i właściwy mechanizm; sprawdzić wolną drogę oraz wymagane położenie osprzętu. Próbę wykonać bez ładunku, o ile instrukcja próby obsługowej nie określa innego warunku. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić mechanizm podnoszenia w kierunku górnego położenia, z prędkością i z miejsca początkowego wskazanymi do próby. Nie dojeżdżać do zderzenia mechanicznego i nie wymuszać przekroczenia ograniczenia. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Dalsze podnoszenie zostaje ograniczone w przewidzianym położeniu, zanim dojdzie do kolizji. Po potwierdzeniu działania wycofać mechanizm do bezpiecznego położenia dozwoloną metodą; przy braku reakcji przerwać próbę przed zagrożeniem i wyłączyć urządzenie z użytkowania. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Rozpoznać właściwy STOP, obejrzeć przycisk i zapewnić wolną strefę krótkiej próby ruchowej. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Uruchomić wskazany w instrukcji ruch w bezpiecznych warunkach i nacisnąć STOP. Sprawdzić zatrzymanie oraz blokadę ponownego uruchomienia objętych funkcją ruchów. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Niebezpieczny ruch zostaje zatrzymany, a odblokowanie przycisku samo nie powoduje ponownego ruchu. Sprowadzić sterowanie do położenia neutralnego i przywrócić gotowość według instrukcji; nie podejmować pracy przy nieskutecznym STOP. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Przygotować próbę na właściwym przystanku, z kabiną w bezpiecznym położeniu i bez dostępu osób do szybu. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Sprawdzić domknięcie i stan barierek lub drzwi, a następnie przewidzianą w instrukcji zależność pomiędzy ich zamknięciem i możliwością uruchomienia dźwigu. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Urządzenie nie podejmuje jazdy przy niespełnionym wymaganiu bezpiecznego zamknięcia badanych drzwi lub barierek. Zamknąć wejście i przywrócić warunki gotowości; wadliwe zabezpieczenie zgłosić przed dalszą pracą. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Ustawić kabinę na przystanku, sprawdzić stan drzwi i przygotować próbę bez osób w strefie ich zamykania. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Wykonać kontrolę zależności zamknięcia drzwi kabiny i możliwości jazdy według instrukcji, posługując się normalnym sterowaniem oraz dozwolonym sposobem testowania. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Jazda pozostaje zablokowana, kiedy wymagane zabezpieczenie drzwi kabinowych nie potwierdza ich bezpiecznego zamknięcia. Przywrócić zamknięcie drzwi i normalny stan sterowania; zgłosić nieprawidłowe działanie. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Najpierw należy zidentyfikować element, np. blokadę osłony, ograniczenie obciążenia lub ochronę przed kolizją, jeżeli występuje w egzemplarzu. W instrukcji trzeba ustalić metodę sprawdzenia i warunki uruchomienia funkcji. Oględziny dotyczą mocowań, przewodów, czujników i oznaczeń dostępnych operatorowi; sama kontrolka zasilania nie potwierdza działania całego zabezpieczenia.

Próbę wykonuje się wyłącznie przewidzianą metodą, z wolną strefą zagrożenia i możliwością bezpiecznego zatrzymania. Oczekiwany wynik to sygnalizacja oraz ograniczenie konkretnych ruchów opisanych dla tego układu, a następnie poprawne przywrócenie gotowości. Nie wolno celowo przeciążać urządzenia, wprowadzać człowieka w strefę ochronną ani omijać czujnika, aby stworzyć własny test. Gdy bezpieczna próba nie należy do obsługi, należy wskazać tę granicę i przekazać kontrolę właściwej osobie.

Rozpoznać oba skrajne przystanki i zapewnić możliwość obserwacji progu bez wejścia do strefy ruchu. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Wykonać normalny dojazd do dolnego, a następnie górnego przystanku. Po każdym pełnym zatrzymaniu porównać poziom podłogi kabiny i przystanku. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Na obu skrajnych przystankach kabina zatrzymuje się z dopuszczalną różnicą poziomów i zapewnia bezpieczny przeładunek. Zamknąć drzwi oraz zgłosić wynik osobno dla każdego przystanku; niedopuszczalna różnica poziomów wyklucza dalszą eksploatację. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Wybrać wskazany przystanek pośredni oraz bezpieczne położenia rozpoczęcia dojazdu poniżej i powyżej niego. Przed próbą trzeba ustalić w instrukcji egzemplarza sposób kontroli przewidziany dla obsługującego, położenie początkowe i spodziewaną reakcję. Dojechać na przystanek pośredni od dołu, ocenić poziom po zatrzymaniu, a następnie wykonać ocenę po dojeździe od góry. Obserwację należy prowadzić z bezpiecznego stanowiska, z możliwością przerwania ruchu, zanim powstanie zagrożenie.

Wynik ocenia się na podstawie rzeczywistego zachowania mechanizmu: Dojazd z obu kierunków kończy się prawidłowym zatrzymaniem na tym samym przystanku, z dopuszczalną różnicą poziomów. Zakończyć próbę przy zamkniętych wejściach i ocenić oba wyniki; poprawny dojazd tylko z jednej strony nie zalicza całej kontroli. Jeżeli reakcja jest nieprawidłowa albo nie można bezpiecznie przeprowadzić przewidzianej próby, urządzenie nie otrzymuje pozytywnej oceny tej kontroli; problem należy przekazać osobie odpowiedzialnej za eksploatację.

Po wskazaniu czynności trzeba odszukać jej opis, rozpoznać element urządzenia i ustalić wymagany stan napędu, osprzętu oraz zabezpieczenie miejsca. Przykładem może być codzienna kontrola osłony napędu, jeżeli instrukcja zalicza ją do obowiązków operatora: przy zatrzymanym urządzeniu sprawdza się kompletność, mocowanie i brak uszkodzeń osłony, bez jej demontażu. Inna czynność może wymagać innej sekwencji i nie jest zastępowana tym przykładem.

Wykonanie obejmuje wszystkie kroki podane dla wybranego działania, porównanie wyniku z kryterium i przywrócenie gotowości lub wyłączenie urządzenia z użytkowania. Gdy instrukcja zastrzega czynność dla konserwatora, wymaga narzędzi lub odłączenia energii poza zakresem operatora, obsługujący nie wykonuje jej samodzielnie. Bez wybranego egzemplarza i konkretnego punktu instrukcji nie można potwierdzić wykonania tej otwartej pozycji.

Przed załadunkiem należy potwierdzić masę przygotowanego ładunku i odczytać udźwig nominalny. Przykładowo dla udźwigu 1000 kg granica masy tego ładunku próbnego wynosi 200 kg; nie jest to ogólny zakaz obciążania sprawnego dźwigu powyżej 20% w normalnej pracy. Kabina lub podstawa musi znajdować się na poziomie przystanku i być zatrzymana.

Ładunek należy rozmieścić zgodnie z dopuszczalnym obciążeniem powierzchni, zabezpieczyć przed przewróceniem i przetoczeniem oraz pozostawić dostęp do sterowania i drzwi. Trzeba uwzględnić rzeczywistą sumę obciążeń podczas jazdy, w tym osoby, jeżeli ten dźwig dopuszcza ich przewóz. Po załadunku zamyka się wszystkie wymagane drzwi i barierki.

Przed ruszeniem należy potwierdzić właściwy przystanek docelowy, zamknięcie drzwi i barierek oraz wolną drogę. Sterowanie uruchamia się z przewidzianego stanowiska, bez wychylania się w strefę ruchu kabiny. Dźwigi wyłącznie towarowe nie mogą przewozić operatora tylko dlatego, że stanowisko egzaminacyjne obejmuje jazdę między kondygnacjami.

W czasie jazdy należy obserwować dostępne wskaźniki i zachowanie urządzenia, nie omijając zabezpieczeń w razie zatrzymania. Po dojeździe trzeba poczekać na pełne zatrzymanie i potwierdzić bezpieczny poziom podłogi przed otwarciem dostępu. Niedopuszczalny uskok, nietypowy hałas lub ruch przy niezabezpieczonych drzwiach wymagają przerwania zadania.

Trzeba sprawdzić poziom zatrzymania, nośność i wolne miejsce odbioru oraz sposób przeniesienia ładunku przez próg. Zabezpieczenia ładunku luzuje się dopiero wtedy, gdy nie spowoduje to jego przetoczenia lub upadku. Ciężaru nie wolno przejmować, stojąc w strefie pomiędzy platformą a stałą konstrukcją.

Wózki transportowe i inne urządzenia pomocnicze trzeba stosować zgodnie z ich przeznaczeniem, z kontrolą obciążenia progu i pola odbioru. Po rozładunku należy usunąć pozostałe luźne przedmioty, opuścić kabinę lub strefę załadunku i prawidłowo zamknąć drzwi oraz barierki. Otwarte wejście na przystanku nie może pozostawać niezabezpieczone.

W nowym miejscu znaczenie mają posadowienie, połączenia konstrukcji, odległości od budynku, przystanki i zasilanie. Operator powinien otrzymać dokumentację odpowiadającą rzeczywistemu urządzeniu i miejscu pracy.

Próba jazdy wykonana przez operatora nie zastępuje wymaganych formalności ani sprawdzeń montażowych. Nie rozpoczyna się przewozów na podstawie samej informacji, że dźwig działał na poprzedniej budowie.